Dames en heren, Mr. Bob Harris.
Dank u, het is moeilijk.
Hallo Bob.
Weet je, die tapijtstalen,
je had gelijk over het bordeauxrood, ik kwam niet eens in de buurt. Het is veruit het beste.
Ik ben blij dat je het mooi vindt.
Ik zag een schitterend huis vanavond,
waarvan je zeker had gehouden.
Dat bordeauxrood zou zeker in dit huis hebben gepast.
Die man heeft zijn eigen huis ontworpen en gebouwd.
Ik wou dat ik het had kunnen zien.
Het was een trendy kerel, er was daar veel trendy volk.
En... er waren Japanse surfers.
Die kerel had heel goede muziek opstaan.
Ik had moeten uitzoeken wat het was en het moeten meebrengen.
Ik zal het proberen uitzoeken.
Kan je even wachten?
Je moet iets eten voor het ontbijt.
Zeg haar dat ik gezegd heb dat ze iets moet eten.
Ik probeer haar ertoe te brengen iets te eten.
Vertel haar dat ik heb gezegd dat ze iets moet eten.
Je vader zegt dat het noodzakelijk is dat je iets eet!
Vertel het haar.
Ze zal niks eten, vergeet het maar.
Ik ben blij dat je het naar je zin hebt.
Ik heb het niet naar mijn zin. Het is gewoon heel anders.
Ik moet de kinderen klaar maken voor school.
Kan ik je later terugbellen?
Misschien slaap ik dan. Het is 4 uur.
Zorg maar dat je wat slaapt krijgt voor je weer aan het werk moet morgen.
Nou eigenlijk heb ik morgen vrij gekregen.
Dat vind je vast fijn.
Bedankt voor het bellen.
Ik moet nu gaan.
Oké, heb een goede avond, ik bedoel een goede morgen.
Welterusten, Bob.
Welterusten.
Ik hou van je.
Dat was een dom idee.
Ik voel me gespannen...
in mijn schouders en nek.
Dus ik heb gebeld...
en heb een...
Shiatsu massage genomen.
Dat is heerlijk.
De gespannenheid is helemaal verdwenen...
en heeft plaats gemaakt voor...
ongelooflijke pijn.
Toenemende, ondraaglijke pijn.
Wat vervelend.
Ik heb pijn.
Ik heb mijn voet bezeerd.
Wil je het zien?
Hoe zeg je nee?
Mijn god!
Wanneer heb je dit gedaan?
Een paar dagen geleden. Het doet pijn, weet je.
Voelde je geen pijn?
Ja, het deed echt pijn.
Die teen is bijna dood.
Ik denk dat ik je naar een dokter moet brengen,
je kan niet zo terug in je schoen.
Nee, je denkt van niet.
Of je gaat naar een dokter, of je laat je voet hier.
Hij lacht.
Vind je dat een leuk idee?
Ze houden van zwarte tenen hier in deze streek.
Heb je een scherp mes?
In dit land moet iemand een voorkeur hebben voor zwarte tenen.
Zwarte tenen!
Moeten we hier rondhangen totdat iemand het bestelt?
Niet grappig?
Ziekenhuisregels, kom hier.
Oké.
Dank je.
Nee, niet doen.
Gebruik de toeter!
Laten we de gemixte ingewanden proberen.
Ga. - Het bier verwisseld?
Iemand heeft de sake verwisseld.
Hallo.
We hebben een dokter nodig of een EHBO kamer.
Het is geen noodgeval, het is maar mijn voet.
We gaan daarheen... welk nummer?
We gaan niet naar een ander ziekenhuis, dus wat je ook zegt het is oké.
Kunt u dat voor ons terugzetten in de garage?
Is dat voor mij?
Hé Bob, het is Charlotte,
ik ontmoet Charlie in die club genaamd 'The Orange'.
Ik fax je een kaart. Ik hoop dat je ook naar daar komt.
Tot ziens.
Hoe lang ben je hier al?
Ik weet het niet.
Waar zijn Charlie en die jongens?
Ze hebben dansles.
Wil je wat gaan drinken? - Ja, laten we gaan.
Bedankt.
Hij ontwijkt de verdediging...
heeft zich vrijgespeeld...
en komt terug!
Hij danst! Maar waar gaat hij heen?
Daar ben je!
Zeg eens goeie dag.
Ben je klaar?
Kom!
Bedankt Tokyo!
De eerste keer dat ik je zag zat je in je smoking aan de bar.
Je zag er prachtig uit.
Ik vind de 'Mad Squirrel' leuk.
De eerste keer dat ik jou zag, was in de lift.
Echt?
Weet je het niet meer?
Je valt niet zo op in de menigte.
Keek ik op je neer?
Nee, je glimlachte.
Echt? - Ja.
Je lachte per ongeluk, ik heb het daarna niet meer gezien.
Alleen die ene keer.
Zo, maar dan breder.
Breder.
Niet zo breed.
Waarom hebben ze de 'R' en de 'L' hier verwisseld?
Voor de lol, om in de war te raken.
Ze moeten zichzelf zien te vermaken, omdat wij ze niet aan het lachen maken.
Laten we hier nooit weer komen, het zal nooit meer zo leuk zijn.
Je zegt het maar, jij bent de baas!
Ik zit vast.
Wordt het gemakkelijker?
Ja.
Het wordt makkelijker.
Ja hoor, kijk naar jezelf!
Dank je.
Hoe meer je weet wie je bent, en wat je wilt...
hoe minder de dingen je van slag brengen.
Ik weet gewoon niet wat ik moet worden.
Ik heb geprobeerd schrijfster te worden...
maar ik heb een hekel aan hetgeen ik schrijf.
Ik heb geprobeerd te fotograferen...
maar ik ben middelmatig. Elk meisje gaat door een fotografeer-fase.
Je weet wel, zoals paarden...
domme foto's van je voeten nemen.
Dat zal je wel achterhalen, daar moet je niet bang voor zijn.
Blijf schrijven.
Maar ik ben zo gemeen.
Gemeen is oké.
En het huwelijk? Wordt dat makkelijker?
Het is moeilijk.
Vroeger hadden we veel lol.
Lydia kwam met me mee naar de set...
en we lachten met alles.
Ze zorgt erg goed voor de kinderen, en is het niet meer nodig...
dat ik...
er ben.
De kinderen missen me, maar ze stellen het goed.
Het wordt een stuk ingewikkelder als er kinderen bijkomen.
Het is beangstigend.
De dag waarop het eerste wordt geboren is de meest schrikwekkende uit je leven.
Niemand vertelt je dat soort dingen.
Het leven dat je gewoon bent, loopt ten einde.
En komt nooit terug.
Maar ze leren lopen en leren spreken...
en je wilt bij ze zijn.
En je ontdekt dat ze...
de meest geweldige mensen zijn...
in je leven.
Schattig.
Waar ben je opgegroeid?
In New York.
Eenmaal getrouwd verhuisde ik met John naar Los Angeles...
maar het is daar zo anders.
Ik weet het.
John vindt me hooghartig.
Jouw zaak is niet hopeloos.
Hallo?
M. Harris?
Ik heb een fax voor u.
Kunt u het onder de deur doorschuiven, alstublieft?
Moet ik hem naar u toesturen?
Schuif hem alstublieft onder de deur door. Dank u wel.
Bedankt. - Nou, tot ziens dan maar.
Mr. Kawasaki? Met Bob Harris.
Ik zou graag in de talkshow komen.
Ik zou graag mijn plannen veranderen en blijven.
Dames en heren! Mr. Bob Harris!
Hij wil u zijn dansje laten zien!
Een Japans dansje.
Wil hij dat ik mee doe?
Hij heet u welkom.
Hallo?
Bob.
Hoi, Lydia.
Bel ik ongelegen?
Nee hoor.
Ze hebben geen vloerkleed meer in dezelfde kleur.
Dat duurt twaalf weken.
Wilt u een andere kleur?
Wat je maar wil, ik weet het niet meer.
Het is maar een vloerkleed.
Dat is niet wat ik bedoel.
Wat dan wel?
Ik wil in goede vorm zijn om voor mezelf te zorgen.
Ik wil gezond eten en geen pasta meer.
Ik wil Japans eten.
Blijf daar. Dan kan je het elke dag eten.
Hoe is het met de kinderen?
Goed, ze missen hun vader, maar raken er aan gewend.
Moet ik me zorgen om je maken, Bob?
Alleen als je dat graag wilt.
Bob, ik heb dingen te doen, ik ga je laten.
Ik zie je... Ik spreek je later nog wel.
Oké. - Oké, tot ziens.
Tot ziens.
Enorm bedankt. We nemen een korte pauze, en zien jullie straks terug.
Champagne, alstublieft.
Hallo!
Ik ga wel.
Zware nacht gehad?
Ik ga naar die sushi-bar in Nakayama, wil je meekomen?
Ja, maar nu kan ik niet.
Ik merk dat je het druk hebt.
Hallo?
Hallo, Bob, ik ben het.
Hallo? - Het is Lydia, je vrouw.
Ik kon je niet goed verstaan.
Wil je met Zoé praten?
Ja.
Zoé, kom even gedag zeggen aan je vader.
Nee!
Ze is naar een andere kamer gelopen.
Geen erg.
Zondag is haar balletvoorstelling, niet vergeten.
Ik ben het niet vergeten.
Veilige terugreis, tot binnenkort.
Mama!
Oké. - Oké, tot ziens.
Tot ziens.
Zij heeft meer jouw leeftijd.
Jullie kunnen praten over dingen die jullie gemeenschappelijk hebben,
zoals opgroeien in de jaren vijftig.
Misschien hield ze van de films die je in de jaren zeventig heb gemaakt,
toen je nog films maakte?
Is er niemand anders die je aandacht schenkt.
Ik schakel over op bier, oké?
Ik zie het verschil niet.
We nemen twee van deze, in orde?
Naar de dichtstbijzijnde uitgang,
wacht dan op het signaal.
Wacht op de instructies van de hulpdiensten.
Dat was de ergste lunch ooit.
Verschrikkelijk.
Welk restaurant laat je nu zelf koken?
Wanneer vertrek je?
Morgen.
Ik zal je missen.
Ik wil helemaal niet vertrekken.
Ga dan niet, blijf hier bij mij.
We beginnen een jazz band.
Goede nacht. - Goede nacht.
Charlotte, tot vanavond. Ik mis je! John.
Goede morgen Mr. Harris, prettige reis. - Bedankt.
Tot ziens.
Geef me één minuut.
Charlotte? Ik ben beneden in de hal, ik ga zo dadelijk vertrekken.
Ik belde eigenlijk om te vragen of je m'n jas nog hebt,
en of je het naar beneden zou kunnen brengen, maar je bent er niet,
dus... dit is het afscheid.
En...
dus...
Vaarwel, en geniet van m'n jas die je gestolen hebt.
Hallo, hoe gaat het ermee?
Prima, hoe gaat het met u?
Excuseer, ben jij niet Bob Harris? - Ja, dat ben ik.
Ik ben een grote fan. Ik ben blij je te ontmoeten.
Wat brengt jou naar Japan?
Ik moet gaan. Excuseer me.
Dank u. - Geen probleem.
Ik heb je gemist.
Vertrek je onmiddellijk?
Ja, mijn lijfwachten staan daar.
Ga je me geen goede reis wensen?
Oké, vaarwel.
Vaarwel.
Mag ik nog een foto nemen?
Natuurlijk.
Wacht even.
Laat me eruit.
Hé, jij daar!
Tot ziens. - Tot ziens.
Vertaling: www.vertaalsite.nl voor www.ondertitels.nl